Report dead links to pentaedron@gmail.com
Twingly BlogRank
I heart FeedBurner

Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2009

Αφήνοντας το παραμύθι….


Οι πρώτες ακτίνες του ήλιου έπεσαν στο ξερονήσι. Τo χελιδόνι προσπάθησε φτερουγίζοντας να σηκώσει το κεφάλι του και τότε αντίκρισε ένα θλιβερό θέαμα. Δίπλα του μία πληγωμένη χελώνα είχε χωθεί στο καβούκι της, πιο μόνη από ποτέ. Παραπέρα ένας σκύλος πάλευε στο χώμα με ένα τσακάλι που του έκλεβε το χώρο. Το αγριοκάτσικο περιφερόταν νευρικά, κάνοντας επιβλητική την παρουσία του σε μία στρουθοκάμηλο που είχε κρύψει το κεφάλι της στο χώμα. Πίσω από μία πέτρα ένα φίδι μονολογούσε τα σχέδια του εις βάρος των άλλων, αδιαφορώντας για το ιγκουάνα που σερνόταν αργόσχολα στο έδαφος.

Μέσα σε όλο αυτό τον πανικό το χελιδόνι μονολογούσε:
- Για αλλού ξεκίνησα και δες που κατέληξα! Πόσο μου λείπει ο ήλιος! Και τι δεν θα έδινα να ξαναπετούσα στον γαλάζιο ουρανό. Θυμάμαι πόσο μικροί φαίνονταν οι άλλοι από ψηλά και πόσο παντοδύναμος ένιωθα. Είχα την αίσθηση ότι ο κόσμος μου ανήκει
Η κουκουβάγια που είχε στήσει αυτί. Μπήκε στο μονόλογο του χελιδονιού και του είπε:
- Καλά ήταν στην αρχή, αλλά η καταστροφή δεν άργησε να έρθει. Έχασα τα παιδιά μου και όλη την οικογένειά μου, τσακίστηκαν τα φτερά μου και διαλύθηκαν τα σχέδια μου. Στερνή μου γνώση να σ’ είχα πρώτα…
Το χελιδόνι συμφώνησε θλιμμένο και άρχισε να θυμάται. Θυμήθηκε τότε που πετούσαν πολλά χελιδόνια μαζί και ο ουρανός συννέφιασε και άρχισαν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες βροχής. Όλα γύρω τους σκοτείνιασαν. Ο αέρας λυσσομανούσε και δυνατές αστραπές σκόρπησαν φόβο. Τότε ήταν που άκουσε τη φωνή του φίλου του να λέει:
-Μα τι έγινε ξαφνικά; Πού βρισκόμαστε; Εσύ μας έλεγες ότι στο ταξίδι αυτό θα’ ναι όλα ωραία!
-Και εγώ έτσι είχα ακούσει και το πίστεψα, απάντησε.
Μέσα σε όλη αυτή την αγωνία άρχισαν να χάνουν τον προσανατολισμό τους. Μια κόκκινη λάμψη έσκισε τον ουρανό, και ένα από τα χελιδόνια στην προσπάθειά του να σωθεί, ξεγελάστηκε και κάηκε από τον κεραυνό. Το χελιδόνι της ιστορίας μας, χτυπημένο και ταλαιπωρημένο, έπεσε στο σκληρό έδαφος του νησιού. Εκείνη ήταν η στιγμή που έχασε τις αισθήσεις του, αλλά κανένα από τα υπόλοιπα ζώα δεν ενδιαφέρθηκε να το βοηθήσει.

Ξαφνικά ένας γλάρος έφτασε στο νησί και διέκοψε τη συζήτηση του χελιδονιού με την κουκουβάγια.
-Μαζευτείτε όλοι! Φίλοι μου δεν έχουμε ελπίδα! Πρέπει να φύγουμε από δω. Βαθιά μες στον ορίζοντα είδα ένα φάρο! Εκεί ίσως βρούμε την ελπίδα, αρκεί να προσπαθήσουμε. Οι φίλοι μου τα δελφίνια θα μας βοηθήσουν…
Και έτσι λοιπόν πολλά από τα ζώα που ήταν απομονωνόμενα στο ξερονήσι, μάζεψαν το κουράγιο τους και όση δύναμη τους απέμεινε και ξεκίνησαν για την ακτή με οδηγό το γλάρο. Ο γλάρος προπορεύθηκε για να καλέσει τα δελφίνια. Όταν έφθασαν όλοι εκεί, τα δελφίνια τούς περίμεναν. Τα ζώα ήταν φοβισμένα, η ανάγκη τους όμως για νέα αρχή αντικατέστησε τον δισταγμό τους και αποφάσισαν να ταξιδέψουν. Καθώς ταξίδευαν, η θάλασσα φουρτούνιασε, αλλά η λάμψη του φάρου ήταν πολύ δελεαστική για να τα παρατήσουν. Κάποια από αυτά φοβήθηκαν, δείλιασαν γιατί τους φάνηκε ατελείωτο το ταξίδι ως τον φάρο και ζήτησαν από τα δελφίνια να τα γυρίσουν πίσω. Αυτά όμως τους έδωσαν θάρρος και τα στήριξαν για να μην τα παρατήσουν. Τα ζώα που θέλανε να φτάσουν ως τον φάρο εμπιστεύτηκαν και ακολούθησαν. Κάποια που δεν πίστεψαν, χάθηκαν στο πέλαγος.
Και να, φάνηκε η ακτή και ο φάρος έδειχνε μπροστά τους την αρχή της καινούργιας τους ζωής. Βρήκαν κι αλλά ζώα τα οποία τα υποδέχτηκαν με ανοιχτή αγκαλιά και πολλή αγάπη. Βρήκαν μια κοινή ομάδα και μέσα σε αυτή το νοιάξιμο, τη φροντίδα, το ενδιαφέρον και την ελπίδα που τόσο τους έλειπε.


Απο τα μέλη της θεραπευτικής κοινότητας ΚΕΘΕΑ ΕΝ ΔΡΑΣΕΙ
στις Γυναικείες Φυλακές Κορυδαλλού.

Ο Γιώργος Φακίτσας κάνει τις αναλύσεις του για τα τρέχοντα πολιτικά θέματα της χώρας μας στο...

Επισκεφτείτε το.!

Οι φίλοι μας. Επισκεφτείτε τους.!!

lavalife contatore visite website counter
Besucherzahler russian girls
website counter

  © Blogger template 'Morning Drink' by Ourblogtemplates.com 2008

  © Modified by Pentaedron 2009

Back to TOP