Report dead links to pentaedron@gmail.com
Twingly BlogRank
I heart FeedBurner

Κυριακή, 26 Απριλίου 2009

Καφές χωρίς νικοτίνη !

Διαμορφώνουμε νοητικούς νόμους για τους εαυτούς μας και ύστερα είμαστε υποχρεωμένοι να ζούμε κάτω απ’ αυτούς. Δυστυχώς, οι νόμοι αυτοί συχνά συμβαίνει να είναι νόμοι περιορισμού. Σκεφτόμαστε ότι έχουμε κάποια αδυναμία ή κάποιος άλλος το σκέφτεται για μας και πριν καλά – καλά αντιληφθούμε τι συνέβη, αυτό ήδη έχει γίνει ένα σχεδόν ιερό δόγμα. Κι όμως, δεν είναι παρά μια υποβολή, από την οποία θα ελευθερωθούμε, αν πάψουμε να την πιστεύουμε.

Ένας γιατρός με τη γυναίκα του δέχτηκαν την επίσκεψη μιας συγγενούς. Μετά το δείπνο, ήρθε η ώρα του καφέ και η επισκέπτρια είπε, «Γιάννη ξέρεις ότι δεν πίνω καφέ ! Η νικοτίνη του με κρατά ξάγρυπνη όλη τη νύχτα».

Η σύζυγος πήγε να πει κάτι αλλά ο άνδρας της την κοίταξε με νόημα και είπε : «Σε διαβεβαιώνω αγαπητή μου θεία ότι δεν έχει νικοτίνη αυτός ο καφές». Η θεία απάντησε : «Μα πάντοτε υπάρχει νικοτίνη στον καφέ και με κρατά ξάγρυπνη όλη νύχτα». Ο οικοδεσπότης τότε είπε : «Αγαπητή μου θεία, σου δίνω το λόγο της τιμής μου σαν γιατρός, ότι δεν υπάρχει νικοτίνη σ’ αυτόν τον καφέ».

Η ηλικιωμένη γυναίκα που έτρεφε την μεγαλύτερη εκτίμηση τόσο για τις επαγγελματικές ικανότητες του ανεψιού της, όσο και για την ακεραιότητα του χαρακτήρα του, ικανοποιήθηκε από αυτά που άκουσε και ήπιε στη συνέχεια τρία φλυτζάνια καφέ που τον απόλαυσε. Εκείνη τη νύχτα κοιμήθηκε σαν ξερή.

Φυσικά ο καφές δεν είχε νικοτίνη. Η ηλικιωμένη γυναίκα εννοούσε καφείνη αλλά είπε νικοτίνη. Η εξαπάτηση βέβαια που έγινε δεν εγκρίνεται αλλά η ιστορία απεικονίζει θαυμάσια τη δύναμη της καλής και της κακής υποβολής.

Η ηλικιωμένη κυρία είχε διαμορφώσει ένα νόμο περιορισμού για τον εαυτό της, τον οποίο ανακάλεσε χωρίς κανένα πρόβλημα.
Γιατί δεν αρχίζουμε κι εμείς σήμερα να ανακαλούμε κάποιον από τους πολλούς παρόμοιους νόμους που σίγουρα έχουμε διαμορφώσει για τους εαυτούς μας ;

Αν μπορούσαμε με ένα μαγικό τρόπο να αδειάσουμε τη μνήμη μας από όλους τους περιορισμούς που τεχνητά έχουν «φυτευτεί» μέσα μας, θα διαπερνούσαμε αυτόματα τα όρια που μας κρύβουν την αντίληψη μιας ανώτερης πραγματικότητας. Αυτή η ανώτερη πραγματικότητα υπάρχει και στο γνώριμο που βλέπουμε και κινούμαστε καθημερινά – δεν υπάρχει καμιά απόσταση ανάμεσα σ’ αυτές τις δύο πραγματικότητες. Κι όμως θα μπορούσαν να απέχουν χιλιόμετρα η μία από την άλλη…

1 σχόλια:

Ιάσιος 1 Μαΐου 2009 - 4:48 π.μ.  

Δεν χρειάζεται να αδειάσουμε την μνήμη μας. Αυτή επιτελεί το έργο της και το κάνει σωστά.

Στον κόσμο των τριών διαστάσεων ή αλλιώς στον κόσμο των πέντε αισθήσεων η μνήμη επιτελεί έργο και χρειάζεται για να μας προστατέψει.

Όταν λέω Μνήμη την εννοώ και αυτά που θυμόμαστε και αυτά που δεν θυμόμαστε. Ένας συνδυασμός Μνήμης/Λήθης.
(Σκέψου το σαν τις πράξεις στα μαθηματικά π.χ Πρόσθεση/Αφαίρεση. Ίδια πράξη)

Η ιστορία που περιγράφεις είναι μια από τις χιλιάδες καθημερινές ιστορίες. Έχεις απόλυτο δίκιο στο θέμα της υποβολής. Και βέβαια η ευθύνη είναι αυτού του υποβαλλόμενου κι όχι του υποβάλλοντος. Είναι ι δικός του εγκέφαλος που υποβάλλεται. Είναι ο δικός του Νους που αφήνεται να υποβληθεί. Είναι ο δικός του Νους που αφέθηκε να προγραμματιστεί έτσι ώστε να υποβάλλεται και αυθυποβάλλεται.

Κατά τη γνώμη μου
πρέπει αναγνωρίσουμε το σύστημα που μας έχει επιβληθεί ή προσπαθεί να μας επιβληθεί. Να καταλάβουμε τον μηχανισμό του και μετά να αδιαφορήσουμε γι αυτό. Τότε δεν θα έχει καμία δύναμη επάνω μας.

Ίσως το τραβάω λίγο αλλά θεωρώ ότι το θέμα της υποβολής είναι πολύ σημαντικό και έχει τις ρίζες του πολύ βαθιά.

Όλοι είμαστε ένα. Όλοι και όλα είμαστε κομμάτια, τμήματα, μέρη ενός όλου. Είμαστε μοναδικές συνειδητότητες, τμήματα μιας Συνειδητότητας.
Αυτή η Συνειδητότητα Είναι.
Είναι παντού, στο χώρο και στο χρόνο. Ουσιαστικά είναι ο χώρος και ο χρόνος. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν χώρος και χρόνος.

Ο χώρος και ο χρόνος υπάρχουν σαν αντίληψη της Συνειδητότητας. Αν η Συνειδητότητα θέλει να αντιληφθεί το χώρο και το χρόνο τότε αυτά υπάρχουν και υπόκεινται σε κανόνες. Έτσι ο χώρος και ο χρόνος είναι ψευδαισθήσεις. Είναι θελητά δημιουργήματα της Συνειδητότητας. Η Συνειδητότητα είναι αέναη, είναι τα πάντα, είναι άχρονη, είναι ΕΙΝΑΙ, είναι ΕΙ.

Και ο κόσμος μας, ο κόσμος των τριών διαστάσεων και των πέντε αισθήσεων, είναι ψευδαίσθηση. Είναι δημιούργημα της Συνειδητότητας και κατά συνέπεια των δικών μας συνειδητοτήτων.

Αν καταλάβουμε με τον υλικό μας εγκέφαλο ότι όλα είναι ψευδαίσθηση και ουσιαστικά ότι όλα είναι δικά μας δημιουργήματα τότε δεν θα υπάρχει υποβολή με την έννοια που όλοι κατανοούμε, τα πάντα θα είναι εφικτά, η Μαγεία θα ξαναπάρει την θέση της και θα ξαναβρεί τη λάμψη της, ο κόσμος που ζούμε θα αλλάξει εικόνα και θα αποκτήσει νόημα και οι ζωές μας θα εναλλάσσονται μέσα στη Χαρά και οι ενεργοπνευματικοί μας σκοποί θα εκπληρώνονται και το Θείο αιθερικό δώρο που λέμε Αγάπη θα μας οδηγήσει με ασφάλεια στην πηγή μας, στις ρίζες μας τη Συνειδητότητα. Το Ένα, το Ει.

Ο Γιώργος Φακίτσας κάνει τις αναλύσεις του για τα τρέχοντα πολιτικά θέματα της χώρας μας στο...

Επισκεφτείτε το.!

Οι φίλοι μας. Επισκεφτείτε τους.!!

lavalife contatore visite website counter
Besucherzahler russian girls
website counter

  © Blogger template 'Morning Drink' by Ourblogtemplates.com 2008

  © Modified by Pentaedron 2009

Back to TOP