Report dead links to pentaedron@gmail.com
Twingly BlogRank
I heart FeedBurner

Τρίτη, 29 Μαΐου 2012

ΠΑΝΙΚΟΣ


Ο Πανικός των “διανοουμένων” και η απάντηση των Ελλήνων




Επιστολή “είμαστε όλοι Έλληνες Εβραίοι” έστειλαν διάφοροι πανικόβλητοι “διανοούμενοι” για την είσοδο στην βουλή των ελληνόψυχων της Χρυσής Αυγής

Έναυσμα για την ανοιχτή επιστολή, που υπογράφουν μεταξύ άλλων ο Ιταλός νομπελίσταςΝτάριο Φο, ο Γάλλος φιλόσοφος Μπερνάρ Ανρί Λεβί, ο διάσημος φωτογράφος Ολιβιέρο Τοσκάνι που έγινε παγκοσμίως γνωστός με τον ιταλικό οίκο  Benetton, ο θεωρητικός της σοσιαλδημοκρατίας και θεμελιωτής του "Τρίτου Δρόμου", διευθυντής σπουδών του London School of Economics Άντονι Γκίντενς, ο πρώην υπουργός Εξωτερικών της ΓαλλίαςΜπερνάρ Κουσνέρ και ο αιρετικός σκηνοθέτης Άμος Γκιτάι, είναι η είσοδος στο Ελληνικό Κοινοβούλιο της Χρυσής Αυγής.

Αναφερόμενοι στη Χρυσή Αυγή οι Ευρωπαίοι διανοούμενοι σημειώνουν ότι "είναι κληρονόμος της ιδεολογίας του γερμανικού ναζισμού που οδήγησε την Ευρώπη και τον κόσμο στο χάος και την αιματοχυσία".

Η απάντηση των Ελλήνων

ΚΥΠΡΟΣ 1955-1959


ΒΑΡΣΟΒΙΑ 1943



«Απεδείχθη πλέον ότι, αι ίδιαι δυνάμεις της βαρβαρότητος, αι οποίαι οργίασαν κατά τον προηγούμενον πόλεμον υπό τας στολάς των Ναζί, οργιάζουν και σήμερον κατά τον ίδιον τρόπον υπό τας στολάς και τα διακριτικά του αγγλικού στέμματος

(Εφημερίδα «Τα Νέα», των Αθηνών, 10 Μαΐου 1956).

Σάββατο, 26 Μαΐου 2012

Το νησί της Καλυψώ και ...λίγη γκρίνια

Αγαπητοί φίλοι
Αν αναρωτιέστε αν έχω εγκαταλείψει το blog η απάντηση είναι όχι. Απλά η συγκυρία δεν σου αφήνει χρόνο να σκεφτείς. Από την άλλη δεν σας κρύβω ότι προσπαθώ να βρω τρόπους να επικοινωνήσω το βιβλίο μου αλλά μέχρι τώρα οι όποιες προσπάθειες απέβησαν άκαρπες. Έχω στείλει πολλά email σε διάφορους "ειδικούς" ανά τον κόσμο, αλλά κανείς ή σχεδόν κανείς δεν απάντησε.
Λέω σχεδόν κανείς μια και είχα δύο απαντήσεις.
Στην πρώτη περίπτωση κανονίσαμε ένα ραντεβού για μια πρώτη επικοινωνία αλλά δυο ημέρες πριν την ημέρα του ραντεβού μου ζήτησε να μην πάω γιατί ξαφνικά συνειδητοποίησε ότι δεν είναι λέει τόσο ειδική όσο νόμιζε. Το απίθανο σε αυτήν την ιστορία είναι εγώ δεν της είπα τίποτα περί εργασίας μου κλπ αλλά φαντάζομαι ότι είχε το κληρονομικό χάρισμα.
Στην άλλη περίπτωση, που δεν ξέρω αν τελείωσε ακόμη ο κύριος καθηγητής, με τον οποίο μίλησα, μέσω email πάντα, ενώ στην αρχή φάνηκε ανοιχτός να συζητήσει, βρήκε τις φωτογραφίες που του έστειλα άκρως ενδιαφέρουσες, φάνηκε ότι ήταν έτοιμος να αποδεχτεί ότι ίσως στην δική του θεώρηση έχει λάθη και μιλάμε για πολύ-πολύ σημαντικό επιστήμονα αναγνωρισμένο παγκοσίως ξαφνικά έπαψε να επικοινωνεί μαζί μου.
Προφανώς όπως στην προηγούμενη κυρία που όντας κοντά μου γρήγορα απέκτησε το κληρονομικό χάρισμα, αυτός, αρκετά μακρύτερα, χρειάστηκε λίγο παραπάνω χρόνο για να "αποκτήσει" το εν λόγω χάρισμα.
Η Ιδέες μου για το τι πρέπει να κάνω στερεύουν. Ίσως αν κάποιος από εσάς έχει κάποια καλή θα ήθελα να την ακούσω.
Δεν θα έκανα όμως ανάρτηση αν δεν είχα και κάτι καινούργιο να σας πω όπως πάντα. Γνωρίζετε ήδη ότι δεν αναμασώ κείμενα άλλων αλλά όλα είναι δικά μου, μαζί με τα λάθη μου.
Σήμερα λοιπόν θα μιλήσουμε για το νησί της Καλυψώς και τα χαρακτηριστικά που πρέπει να έχει και φυσικά αποκαλύψεις.
Η συνέχεια στο http://operiplous.blogspot.com

Τρίτη, 22 Μαΐου 2012

Ψήφος στην Χρυσή Αυγή



Οι απλοί άνθρωποι, οι άνθρωποι του μόχθου έχουν μία προσωπική πραγματική δυνατότητα να αντισταθούν στα δόλια προσχήματα που μας σερβίρουν οι πολιτικατζήδες της ψευδεπίγραφης δημοκρατίας μας. Να πάψουν να ψηφίζουν ψευδολόγους, παιδιά του κομματικού σωλήνα, προϊόντα των διαδρόμων των παράκεντρων της  εξουσίας, μειράκια της πολιτικής με σκοτεινό παρελθόν και ακόμη ποιο σκοτεινές διασυνδέσεις που έκαψαν την Ελλάδα γιατί έτσι τους είπαν.
Ψήφος στην Χρυσή Αυγή είναι η έμπρακτη τιμωρία της πολιτικής διαφθοράς, της αυθάδικης  πολιτικής ασυνέπειας, της αλαζονείας και ιταμότητας των καισαρίσκων της εξουσίας. Η Χρυσή Αυγή γέννησε μία εκπληκτική κοινωνική δυναμική. Οι οργανωμένες και κατευθυνόμενες από ντόπια και ξένα κέντρα επιθέσεις κατά της Χρυσής Αυγής, που πήραν  και ρατσιστικές διαστάσεις, μας έδωσαν να καταλάβουμε ότι τα καλλίτερα έρχονται. Ο κάθε Έλληνας συνειδητοποίησε ότι το πολίτευμα σήμερα στην χώρα μας δεν είναι η δημοκρατία, το αντιπροσωπευτικό κοινοβουλευτικό σύστημα, ο πολιτικός φιλελευθερισμός, είναι ωμά και απερίφραστα η κομματοκρατία.
Στην στυγνή ολιγαρχία των ανεξέλεγκτων “διευθυντηρίων”, ολιγαρχία που νομιμοποιείται κάθε τέσσερα χρόνια ή όποτε αποφασίσουν οι νταβατζήδες της εξουσίας με όποια ψήφο απορρέει απο την πλύση εγκεφάλου των μαζών: την πληρωμένη με εκατομμύρια των εκατομμυρίων μάχη κατασκευής παραισθησιογόνων εντυπώσεων, η απάντηση στην ολιγαρχία της λαμογιάς, της απάτης, του ξεπουλήματος είναι μία: Ψήφο στη Χρυσή Αυγή.
Ψήφος αντίστασης στην πολιτική απάτη των εγκεκριμένων κομμάτων που λειτουργούν σαν συνδικάτα ελέγχου της κοινής γνώμης. Πρόκειται για την ζωή μας, όχι για κούφιους ενθουσιασμούς και ιδεολογήματα Ο σύντροφος Παπαδημούλης αποκάλεσε τον Οικονομέα του MEGA “γκεσέμι” (ο  ευνουχισμένος τράγος που φοράει το κιπρί και οδηγεί το κοπάδι γίδια). Ψήφος στην Χρυσή Αυγή θα βροντοφωνάξει στον Παπαδημούλη των εμπρηστών, των κουκουλοφόρων, των ληστών, των λαθρολάγνων της Υπατίας ότι είμαστε Έλληνες και όχι κοπάδι. 37+1 χρόνια κόκκινης   τρομοκρατίας πήρε τέλος. Πίσω από το παραβάν του εκλογικού κέντρου  ο Έλληνας, η Ελληνίδα, τα Ελληνόπουλα βρήκαν την θέληση της δύναμης.

Κυριακή, 13 Μαΐου 2012

-Εισπρακτικές εταιρίες:



Το ντοκουμέντο που ξεγυμνώνει τα δικηγορικά γραφεία-"γύπες" που σπρώχνουν τους Έλληνες στην αυτοκτονία.

Παρασκευή, 11 Μαΐου 2012


Ο Ευαγγελάτος.... Ξαναθυμήθηκε την Χούντα...



"Τέλεια χαύνωση, παρακμή, αηδία, κατάπτωση, εξευτελισμός, θεομπαιχτισμός, του πολιτικού μας κόσμου.."
Πολιτικό Ημερολόγιο Α, 1935-1944, Ίκαρος, 1981, σελ. 257

Ο κύριος Εισαγγελάτος, κατά κόσμον Ευαγγελάτος, στην χθεσινή (10/5/2012) “συνάντηση,  για να γνωριστούν καλλίτερα” με τους συναγωνιστές της Χρυσής Αυγής Κασιδιάρη και Παναγιώταρο στο ΣΚΑΙ δεν παρέλειψε να ρωτήσει μεταξύ των άλλων ευρηματικών και ανεύθυνων και περί την χούντα..
Μέσα στην καταιγίδα του πολέμου κατά των Ελλήνων και της ύπαρξης τους, στην μαύρη ώρα του ΔΝΤ, της ακυβερνησίας οι ολετήρες του Έθνους και τα συγκροτήματα τους ξαναθυμήθηκαν την χούντα και μας ξαναγύρισαν χρόνια πίσω. Αγαπητέ κύριε του ΣΚΑΙ....καιρός είναι να μάθεις και αν δεν ξέρεις να ρωτήσεις...

Πρίν από 37+1 χρόνια οι συνταγματάρχες μας τελείωσαν για να γεμίσει η Ελλάδα από "δεκανείς" και "λοχίες" των κομματικών στρατών της “γενιάς Πολυτεχνείου” ΑΕ και “αντιστασιακοί” ΕΠΕ που έπεσαν στην χώρα σαν τις ακρίδες και κατάφαγαν τα πάντα. Ένας νέος στρατός κατοχής. Μία νέα χούντα με δημοκρατικό μανδύα. Με λόγους κούφιους, με έντονη την ανοχή στο ψεύδος και παραίτηση από κάθε απαίτηση ορθότητας τα πολιτικά σαπρόφυτα για 37+1 χρόνια  επέβαλαν   στους Έλληνες την πλέον στυγνή "Φαυλοκρατία". Αν η χούντα των συνταγματαρχών ήταν  "η επτάχρονη δικτατορία", τα επτά "πέτρινα" χρόνια ,αυτό που την διαδέχτηκε είναι η πλέον στυγνή "Φαυλοκρατία" που έχει γνωρίσει ο τόπος. Η πολυδιαφημισμένη Δημοκρατία έγινε ένα πρόσχημα και κενή ρητορεία, οι θεσμοί τύπος νεκρός και η δημοκρατία κουκλοθέατρο, ούτε καν θέατρο του παραλόγου. Η ύπαρξη βουλής, πολιτικών κομμάτων με κεντρικές επιτροπές και εκτελεστικά γραφεία δεν είναι αποδείξεις του κοινοβουλευτικού πολιτεύματος. "Η Πανούκλα" του Αντρέ Καμί δίνει την αγωνία της Ελλάδας σήμερα.

Στην “Δημοκρατία 74” τους συνταγματάρχες του τότε διαδέχθηκαν οι "δεκανείς" και οι "λοχίες" του φαυλοκρατικού στρατού κατοχής που  άπλώσαν τα λιμάρικα χέρια τους και αναίσχυντα "μπαχάλεψαν" την Ελλάδα και τους πολίτες της. Όλος αυτός ο συρφετός θυμίζει έντονα τους δεκανείς και λοχίες των πρώην αποικιακών στρατών που μετά την ανεξαρτησία ανακηρύχθηκαν σε προέδρους, δικτάτορες, αυτοκράτορες των χωρών της Αφρικής με μόνο σκοπό να πλουτίσουν, κάνοντας δώρα στον εαυτό τους, αδιαφορώντας για την μοίρα των λαών τους.
Ο Μοπμπούτου του Κονγκό, Ο Μπαμπάγιντα της Νιγηρίας και τόσοι άλλοι καταλήστευαν τις χώρες τους με τον ίδιο τρόπο που οι δικοί μας καταλήστευσαν  την Ελλάδα στο όνομα της Δημοκρατίας.

Μετά 45 χρόνια η χούντα θα έπρεπε να περνάει σαν απλή υποσημείωση της ιστορίας γιατί αυτό ακριβώς ήταν. Μια υποσημείωση, ένα τίποτα. Και όμως, 45 χρόνια από την επιβολή της και 37+1 από την πτώση της ο κύριος Εισαγγελάτος/Ευαγγελάτος την θυμήθηκε...Γιατί;

Η απάντηση είναι απλή.

Μετά την χούντα και 37+1 χρόνια από την πτώση της, μια μικρονοϊκή μειοψηφία, με την κάλυψη των κομμάτων της αριστεράς από το "λαϊκό" ΠΑΣΟΚ, (ΠΑνελλήνια Σοσιαλιστική. Οργάνωση. Καθαρμάτων) το απολίθωμα του ΚΚΕ, και τους αριβίστες της κοινωνικής ισότητας της ροζέ αριστεράς, - δεν μιλάμε για ΝΔ αυτή δεν υπήρξε, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει σαν αυτόνομη πολιτική δύναμη, άπλα Νυχτωμένη Διαχρονικά αναμασά τις ορολογίες και το λεξιλόγιο της αριστεράς -,  παραμερίσε το σύνταγμα και τους νόμους και  μετατρέψε τα σχολεία και τα ΑΕΙ σε αρένα εξυπηρέτησης της πολιτικής των κομμάτων της και του "σοσιαλισμού" και χωματερή των ελπίδων και των προσδοκιών της ελληνικής νεολαίας που φτύνει αίμα και χύνει ιδρώτα για να "μπει" στο Πανεπιστήμιο. Όταν δε "μπει" οι προσδοκίες και οι ελπίδες της εξανεμίζονται γιατί έτσι θέλουν οι κομματικοί δεκανείς και λοχίες εγκάθετοι σύντροφοι.

Μετά την χούντα και 37+1 χρόνια από την πτώση της, συρρικνώνεται συνεχώς η επίγνωση του "ανήκειν", ο αυτοπροσδιορισμός μέσω των κοινών "αξιών", "παραδόσεων", "ιστορικών καταβολών". Από το 1981 το κόμμα του πατέρα του Yorgo, του "αείμνηστου" Ανδρέα, με το σύνθημα ο λαός στην εξουσία επέβαλε στην ελληνική κοινωνία πραγματική "λοβοτομή". Γεμάτο "ηχηρό πάθος" κατάργησε κάθε θεσμό και διάκριση αριστείας, κάθε έλεγχο και κάθε αξιολόγηση της ανθρώπινης ικανότητας, ευσυνειδησίας, εργατικότητας, ευφυΐας, φαντασίας, δημιουργικότητας. Εκδημοκρατικοποίησε την διαφθορά και τον νεποτισμό. Αρκούσε μία κλαδική για να φθάσεις ψηλά, να μπουκώσεις το απύλωτο στόμα σου με το βιός των Ελλήνων και η Ελλάδα να φθάσει στο κατώτερο σκαλί του "κακού τη σκάλα"

Μετά την χούντα και 37+1 χρόνια από την πτώση της ο πλούτος της Ελλάδας διαγουμίστηκε κανονικά. Τα χρόνια αυτά στην χώρα μπήκανε τόσα κεφάλαια όσα δεν είχαν μπει σε όλη την ιστορία της. Η Ελλάδα δεν απέκτησε ούτε σχολεία, ούτε Πανεπιστήμια, ούτε νοσοκομεία, ούτε υποδομές. Οι δεκανείς και οι λοχίες, οι διαφορές ελίτ, πολιτικαντζήδες, δημοσιογράφοι, καθηγητές-φιλόσοφοι λαμόγιες και διάφοροι επιτήδειοι μετέτρεψαν όλο αυτό τον πλούτο διαλεκτικά σε βίλες, κότερα, κτήματα, πολυκατοικίες, ένα μέγαρο στην πόλη, για να την οδηγήσουν τελικά στην χρεοκοπία και στα του ΔΝΤ.

Μετά την χούντα και την αποκατάσταση της "Δημοκρατίας" οι πολιτικά ανύπαρκτοι και κομματικά εντεταγμένοι δεκανείς και λοχίες της πολιτικής, του εργατοπατερισμού και του φοιτητοπατέρισμού δεν έχουν να δείξουν έργο. Αντλούν από την κομματική ένταξη την μεταπρατική τους πολιτική υπόσταση, εξουσιοδοτημένοι αλλότριων ιδεών και αποφάσεων. Με χαμηλούς δείκτες κατά κεφαλήν καλλιέργεια και υψηλά ποσοστά ψυχολογικής ανασφάλειας καταφεύγουν  στην χούντα. Μην έχοντας να προσφέρουν τίποτα, δείτε τα χάλια της χώρας,  ξαναθυμήθηκαν την χούντα Την χρησιμοποιούν σαν το διαφημιστικό πανό που πάνω του κολλάνε την πολιτική τους ανυπαρξία για να της δώσουν υπόσταση και να κρύψουν τις λαμογιές τους.

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2012

ΕΓΕΡΘΗΤΙ


ΕΓΕΡΘΗΤΙ και οι ρεπατζούδες της “ενημέρωσης”

Το εγέρθητι που απηύθυνε ο λέβεντης χρυσαυγίτης στους δημοσιογράφους κατά την συναντήση με τον συναγωνιστή Μιχαλολιάκο ήταν παράγγελμα αγώνα. Δεν ζήτησε απλά να σηκωθούν οι “δημοσιογράφοι” άλλά απευθύνθηκε σε όλους τους Ελληνες. Ζήτησε να σηκωθούν οι Έλληνες που μία ζωή τους είχαν μάθει να είναι σκυφτοί.  Οι υποταγμένοι στην αυθεντία των τηλεαστέρων χατζηαβάτηδων έφτασε η ώρα να σηκώσουν κεφάλι.  

Το δημοσιογραφικό κατεστημένο της διαπλοκής, των μυστικών κονδυλίων και των μυστικών υπηρεσιών έφαγε τα λυσσακά του.  Οι φίλοι του χουβαρντά Χριστοφοράκου είχαν μάθει χρόνια να μαστιγώνουν τους πολιτικούς χαμογελώντας ειρωνικά με σηκωμένο φρίδι,  σουφρώνοντας το χειλάκι τους και την ιταμότητα του “έχω πλάτες”.  Το “εγέρθητι” έβαλε τέλος στο τζούφιο δημοσιογραφικό πυροβολικό της κατεστημένης ενημέρωσης. που με κοπιαστική διαδρομή απο τον Ρήγα Φεραίο, την ΚΝΕ και μία βόλτα απο την αμερικάνικη πρεσβεία έπιασε τα Montblanc και τα μικρόφωνα για να διαβουκολίσει τους Ελληνες. “Τα αποκαλυπτικά Wikileaks μας είπαν εσχάτως ότι ένας Ελληνας δημοσιογράφος ήταν πληροφοριοδότης της πρεσβείας τροφοδοτώντας με... πληροφορίες για τις πολιτικές εξελύξεις της Ελλάδας τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες. Ακούγεται σαν ανέκδοτο. Ένας δημοσιογράφος; Μα εδώ υπάρχει στριμωξίδι στη Βασιλίσσης Σοφίας εδώ και πολλά χρόνια...Αρχίζω να κλονίζομαι για την εγκυρότητα των wikileaks”...(Παρακευή+13, 9/3/2012 σελ. 56.).

Πολύ πιο πριν από τα Wikileaks  η Αμερικανίδα πράκτορας της CIA Plame Wilson στο βιβλίο της μας είχε δώσει μία γεύση του τι γίνεται στο σκοτεινό κόσμο της ελληνικής ανεξάρτητης, μαχητικής, αδέσμευτης δημοσιογραφίας.

"...Μετά απο μακριά σιωπή φύσηξε (το ανθρωποειδές, σημ. σχολιαστή) τον καπνό απο τα ρουθούνια του, χαμογέλασε, και ψυθύρισε με την βαρειά του προφορά: Γιατί άργησες τόσο;"

Αυτή είναι πράγματι μια ιστορική φράση. Με αυτή την φράση,όπως αναφέρεται στο βιβλίο "Fair Game: My Life as a Spy, MyBetrayal byt he White House, 2007", (σελ. 41), έκλεισε η συμφωνία μεταξύ της κυρίας Plame-Wilson και του "Έλληνα" ανθρωποειδούς που δέχθηκε να στρατολογηθεί και να προσφέρει τις υπηρεσίες του στην CIA για την μεγαλύτερη δόξα της Αμερικής και την υποταγή των Ελλήνων στα κελεύσματα της Νέας Τάξης,

Ο Εσμός των  φαρισαίων της  ΠΟΕΣΥ και η ΕΣΗΕΑ, με ιταμότητα και θράσσος σαν γνήσια σκυλια του Παβλόφ, άρχισε να γαυγίζει στο “εγέρθητι” όμως έκανε την πάπια όταν οι τροϊκανοί ρίχναν λεφτά για να περάσει το μνημόνιο: “Σαφώς πέφτουν λεφτά. Και δεν μιλάω για ένα πακέτο τσιγάρα”. (Καρατζαφέρης, Crash, τεύχος 11, σελ 13). Όπως έκαναν την πάπια όταν η εξεταστική για το σκάνδαλο της Siemens έσκαψε, έψαξε , άνοιξε λογαριασμούς πολιτικών, επιχειρηματιών και άλλων εμπλεκομένων και σταμάτησε. Κυκλοφόρησαν φήμες για δημοσιογράφους που τα έπαιρναν. Ονόματα σβήστηκαν με μπλανκο. Πριν απο λιγους μήνες  κυκλοφόρησε η φήμη για δημοσιογράφους που τα έπαιρναν απο το ΥΠΕΞ και το Υπουργείο Τύπου φημες για μυστικά κονδυλια . Τα παραστατικα, ειπε ο κυριος Μοσιαλος (RealFm 26/8/2011)  καταστράφηκαν Τα πάντα σταματησαν στις φήμες, στις οικασιες, στις υποψιες.  Οι λαλίστατες για το “εγέρθητι”  ΠΟΕΣΥ και  ΕΣΗΕΑ γίναν χαμηλές ασήμαντες: χώμα γιοφύρι να γενώ να με πατήσεις αρχοντά μου.

Τα καθεστωτικά παπαγαλάκια είχαν μάθει για χρόνια να γανώνουν το μυαλό του κόσμου με αυθαίρετες αναλύσεις και να ασκούν ανεξέλεγκτη εξουσία και επιρροή. Οι μηχανορράφοι  των ΜΜΕ(ξαπάτησης), συνέταιροι των ξένων που εποφθαλμούν τον πλούτο της χώρας και έμποροι παλαιών DVD θέλουν να μας  επιβάλλουν μαθήματα ηθικής και πολιτικής δεοντολογίας. “Σχεδόν όλοι οι μεγάλοι επιχειρηματίες με σημαντική παρουσία στα ΜΜΕ προέρχονται απο το χώρο της ευρύτερης αριστεράς, κεντροαριστεράς...” (Γίωργος Κύρτσος, Ο Μυστικός Πόλεμος των Εξουσιών, 2003, σελ 115). Οι ΥΕΝΕΔες και οι κονδυλοφόροι του κατεστημένου της διαπλοκής και της λαμογιάς λυσάξανε για το “εγέρθητι”. Το εγέρθητι είναι η απάντηση στην αυθάδεια των ρεπατζούδων των μπετατζήδων. Θα πρέπει να μάθουν οι ρεπατζούδες ότι η εποχή που οι πολιτικατζήδες, υποταγμένοι στους αυθάδεις δημοσιογράφους που δεν εκπροσωπούν τίποτα εκτός απο τον παχυλό μισθό τους,  και καθόντουσαν προσοχή σαν καλά μαθιτούδια μπροστά τους τελείωσε.

Η λέξη “ρεπατζού”  (απο το ρεπό, γαλλικό repos) δηλώνει την πόρνη που δουλεύει εκτάκτως, στο μπορντελάκι τις μέρες της αδιαθεσίας της πόρνης- οικοδέσπινας, ώστε να μη κλείσει το μαγαζί. Η ρεπατζού καλύπτει τον εργάσιμο της χρόνο συνεργαζόμενη με πεντέξι συναδέρφισές της. Φυσικά η ρεπατζού δεν έχει δικό της στέκι. Η λέξη ρεπατζού προέρχεται απο την ειδική φτωχή αργκό των πορνών.  (Ηλίας Πετρόπουλος, “το μπουρδέλο” εκδόσεις γράμματα, 1980, σελ 89)

Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

ΦΟΒΙΑ,ΤΡΟΜΟΣ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ


σας. θυμίζει.,, τίποτα.. περί.. χρυσής. αυγής;
Αν θέλετε να δώσετε περισσότερες εξουσίες στον στρατό, στην αστυνομία, στις μυστικές υπηρεσίες, αν θέλετε ο ίδιος o λαός, να απαιτεί κάτι τέτοιο, τότε φροντίστε να υπάρχουν περισσότερο έγκλημα, βία, τρομοκρατία.
Όταν οι άνθρωποι φοβούνται μην τους ληστέψουν, τους κακοποιήσουν τους ανατινάξουν, τότε απαιτούν οι ίδιοι να τους αφαιρέσετε την ελευθερία τους για να προστατευτούν από αυτά, που το κράτος τους έκανε να φοβούνται.
David Icke
Ένα προφητικό άρθρο από ένα βιβλίο του David Icke
Ένα πολιτικό σύστημα που εφαρμόστηκε στην Ιταλία και τώρα στην Ελλάδα
Αφήνουν τον λαό έρμαιο των λαθών της πολιτικής ηγεσίας, και μετά ,βάζουν τον κόσμο να σφαχτεί μεταξύ του
Οι Έλληνες φωνάζουν γιατί τόσοι ξένοι και έγκλημα στην Ελλάδα
Αυτοί εγκλωβισμένοι σε ένα κυκεώνα εκμετάλλευσης, καταλαβαίνουν ότι ήρθαν σε ένα απέραντο γκέτο, όπου δεν μπορούν να διαφύγουν
Και ο λαός κάνει αυτό που λέει ο David Icke
Όταν οι άνθρωποι φοβούνται μην τους ληστέψουν, τους κακοποιήσουν τους ανατινάξουν, τότε απαιτούν οι ίδιοι να τους αφαιρέσετε την ελευθερία τους για να προστατευτούν από αυτά, που το κράτος τους έκανε να φοβούνται.
Αντί να δώσουν πολιτικές λύσεις σπέρνουν οι ίδιοι την τρομοκρατία για να έλθει ένας άλλος Μπερλουσκόνι,ως λυτρωτής .και να διώξει τους κακούς,
Το πρόβλημα είναι πολιτικό και πολύ ποιο πολυσύνθετο από κραυγές..και. προπηλακισμούς.των. μεταναστών

Σάββατο, 5 Μαΐου 2012

Ψηφίζουμε θετικά!!!

Γεια σας,
λίγο πριν ψηφίσουμε, ψάχνουμε "τι" και "γιατί"...

Νέα ανάρτηση στο Ιστολόγιο Πολιτική Ανάλυση...

Ψηφίζουμε θετικά...

Καλή ψήφο,

Γιώργος Φακίτσας

Παρασκευή, 4 Μαΐου 2012

ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ: Λόγος Εθνικός, Πατριωτικός, Γνήσιος, Ανιδιοτελής, Δυνατός




Σήμερα το πρωί (4/5/2012) περπατώντας στην Πατησίων παρακολούθησα τα εξείς. Μία γκρούπα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, της γνωστής απο την MarfinBank, μοίραζε φυλλάδια. Μία κυρία αντί να πάρει το φυλλάδιο έκανε όχι με το δάχτυλο και είπε δύο λέξεις Χρυσή Αυγή. Κατάλαβα ότι η απελευθέρωση έρχεται είναι εδώ και έχει ένα όνομα Χρυσή Αυγή.  Αυτό είναι η δύναμη που κάνει τους σαλτιμπάγκους της ξενόδουλης προοδευτικάντζας να ανησυχούν...


Η τριανταεφτάχρονη μεταπολιτευτική καπηλεία της Αριστρεράς τέλειωσε. Έσπειρε την διαστροφή, τυφλή ιδιοτέλεια, καιροσκοπισμό, τα “συγκεκριμένα ποσά βίας” του κόμματος του ληστή και του κοινωνικού ντελβέ, έκαψε την Αθήνα το 2008.  πήρε τέλος. Οι Έλληνες στο πρόσωπο της άγνωστης κυρίας βρήκαν την θέληση της δύναμης. Μόνη της χωρίς φόβο είπε ΟΧΙ. Μας Απελευθέρωσε. Η Απελευθέρωση είναι εδώ το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω.
Για 37+1 χρόνια η ελληνική κοινωνία είχε παραδοθεί στα νύχια των χούλιγκαν των  “προοδευτικών” δυνάμεων που διέλυσαν τα πάντα.  “Προοδευτικές” δυνάμεις που αναδείχθηκαν σε εκτροφείο συνδικαλισμένων τυράννων της κοινωνίας, ψυχανώμαλων βανδάλων, μονοδιάστατης υστερίας συμφεροντολόγων. Πανεπιστήμια καταστρέφονται. Καθηγητές προπηλακίζονταν και τους κυνηγούνε σαν αγρίμια μέσα στις αίθουσες διδασκαλίας στο όνομα του Πανεπιστημιακού ασύλου και της ελεύθερης διακίνησης ιδεών. Χτίζουν τα γραφεία των καθηγητών ( δεν θυμάμαι να γίνεται κάτι τέτοιο στην Οξφόρδη). Τέσσερεις άνθρωποι δολοφονήθηκαν στην Marfin υπό τους αλαλαγμούς των αφιονισμένων “προοδευτικών” αφήστε τους να καούν τραπεζίτες είναι. Η Αθήνα κάηκε, καλά οργανωμένα τον Δεκέμβρη 2008 με τις ευλογίες των “προοδευτικών δυνάμεων”. 

Επί  τρεις δεκαετίες οι κάπηλοι της “προοδευτικότητας” παράγουν μαζικά βανδάλους, καταληψίες, ευνουχισμένους διαδηλωτές που αναμηρυκάζουν τον κρετινισμό της κομματικής ντουντούκας.   Ο πλούτος των Ελλήνων καταβροχθίστηκε ασύστολα και μετατράπηκε χωρίς ντροπή και αιδώ σε βίλες και κότερα. Οι μίζες της Siemens τροφοδότησαν ολόκληρο το πολιτικό σύστημα απο το ΚΚΕ που δια στόματος Φλωράκη βοήθησε τον γιό του Πέτρου, Σωκράτη Κόκαλη,  μέχρι την Αριστερά του Κοροβέση. Ένα πολιτικό σύστημα που ανερυθρίαστα μας λέει: “πιθανολογούμε κάτι έχει συμβεί, ίσως σοβαρό”.  Αυτό πήρε τέλος. Οι πολιτικατζήδες και η μελίγκρα των ΜΜΕ(ξαπάτησης), των κοινωνικών συναναστροφών του Χριστοφοράκου, πανικοβλήθηκαν.  Η εποχή της αδιαμαρτύρητης ομηρίας στο βωμό των κομματικών συμφερόντων παρήλθε. Πίσω από το παραβάν της κάλπης, οι τυραγνισμένοι πολίτες από την “προοδευτική” ασυδοσία απελευθερώνονται. Ψηφίζουν Χρυσή Αυγή. Ψήφιζουν για αξιοπρέπεια, για ελπίδα, για την Ελλάδα το Έθνος, όχι την ουδέτερη πατρίδα του Βενιζέλου και των βαστάζων του. Τον καθωςπρεπείστικο πατριωτισμό του Αντώνη η τα φαυλοκυκλικα επιχείρηματα της παρηκμασμένης αριστεράς.

Επί τέλους  οι Έλληνες, οι Ελληνίδες τα ελληνόπουλα κατάλαβαν: οτι οι παρέες και οι κοινωνίες των “προοδευτικών”  του Φίλιον και DaCapo, το προλεταριάτο (τσογλαναρία στην μαρξιστική) του φραπέ της Μηλιώνη, οι ταβλαδόροι της πλατείας Κολωνακίου,  οι σταχτοπούτες και οι δειλοί φανατικοί της βίας της  Πολιτείας, της Εκάλης και του Ψυχικού,  οι αδέξιοι Δαντών του ΣΥΡΙΖΑ, οι δυστυχισμένοι Κοριολανοί της πάλης των τάξεων του ΚΚΕ, δεν είναι  πλέον το πιο ευαίσθητο κομμάτι της Ελληνικής κοινωνίας. Την 6η Μαίου 2012 θα δώσουμε το μήνυμα  στους πολιτικατζήδες και τους κατσαπλιάδες των ΜΜΕ ότι ένα κομμάτι της κοινωνίας βρήκε την δύναμη της θέλησης.

Η  “δημοκρατία 74” παρήκμασε μέσα στην πυκνή ανομία,  την απουσία κανόνων και την πλήρη ελευθεριότητα των “προοδευτικών” δυνάμεων που επέβαλαν τις απόψεις τους στην πλειοψηφία των πολιτών με βία, τραμπουκισμό και παρανομία.. Η ανομία και συνεπώς η ατιμωρησία που επέβαλαν στην Ελλάδα οι συμμορίες των μουσάτων με τα αμπέχονα και οι αξύριστοι με Armani και γραβάτες Ermenegildo Zegna  είναι η αιτία της παρακμής και της επιβολής της πλέον χυδαίας τυραννίας. Αυτό πήρε τέλος. Η Χρυσή Αυγή δίνει την θέληση της δύναμης. Την Κυριακή που έρχεται θα ακουστεί ξανά στην Ελλάδα λόγος εθνικός, πατριωτικός, γνήσιος, ανιδιοτελής δυνατός. ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΕΣ ΦΡΑΣΕΙΣ ΛΑΙΚΗΣ ΣΟΦΙΑΣ (ΜΕΡΟΣ Α)


διαβάζοντας τον Όμηρο, Sir Lawrence Alma-Tadema


Στον καθημερινό μας λόγο χρησιμοποιούμε διαχρονικές φράσεις λαϊκής σοφίας, την προέλευση των οποίων οι περισσότεροι δεν γνωρίζουμε. Οι φράσεις αυτές κρύβουν μία μικρή ιστορία, με άγνωστους σε εμάς πρωταγωνιστές, η οποία αφενός έχει κάτι να μας διδάξει, και αφετέρου απεικονίζει γλαφυρά τον τρόπο ζωής και δράσης των ανθρώπων μίας άλλης εποχής.
Στις περισσότερες των περιπτώσεων η λαϊκή αυτή σοφία, έχει τις ρίζες της στην Αρχαία Ελλάδα και το Βυζάντιο, αποδεικνύοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο την συνέχεια του Ελληνισμού, εφόσον τις ίδιες φράσεις χρησιμοποιούμε και σήμερα.
Οι άνθρωποι μπορεί να αλλάζουν ανάλογα με τις εποχές, ταυτόχρονα όμως, εύκολα διαπιστώνει κανείς, πως στην πραγματικότητα μοιραζόμαστε διαχρονικά τα ίδια πάθη, φόβους, ανησυχίες και ελπίδες.
Στα πλαίσια αυτά έχει αξία και ιδιαίτερο ενδιαφέρον, η γνώση της λαϊκής αυτής σοφίας. Η παρουσίαση θα γίνει ανά χρονική περίοδο, αρχαία Ελλάδα, Βυζάντιο, Τουρκοκρατία, Νεώτεροι χρόνοι.

.
«Απτεσθαι ξύλου», έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες. Λόγω της πεποίθησης τους πως στα δένδρα κατοικούσαν νύμφες (Δρυάδες/Αμαδρυάδες) χτύπαγαν το ξύλο του κορμού των δένδρων για να επικαλεστούν την προστασία τους, καθώς οι νύμφες μπορούσαν να πραγματοποιήσουν τις ευχές των ανθρώπων.
Αυτή η συνήθεια συνηθίζεται ακόμα και σήμερα, όταν ακούμε κάτι το οποίο δεν θέλουμε να μας συμβεί...

Ο Πάνας με νύμφες του δάσους



Η παροιμιώδης αυτή έκφραση, προέρχεται από τον μύθο του Αισώπου, «Ανήρ κομπαστής», και χρησιμοποιείται για όσους καυχιούνται για κάτι και το υποστηρίζουν, αλλά αδυνατούν να αποδείξουν τα λεγόμενά τους. Σύμφωνα με τον μύθο, ένας αθλητής που βρισκόταν στην Αθήνα καυχιόνταν συνέχεια ότι σε αγώνες στην Ρόδο είχε πραγματοποιήσει ένα τεράστιο άλμα. Καθώς δεν τον πίστευε κανείς, αυτός έλεγε στους Αθηναίους να πάνε στη Ρόδο και να ρωτήσουν τους θεατές των αγώνων. Τότε ένας Αθηναίος πήγε στο σκάμμα, και με το χέρι έγραψε πάνω στην άμμο τη λέξη «Ρόδος».Κατόπιν γύρισε προς τον καυχησιάρη αθλητή και του είπε: «Αυτού γαρ και Ρόδος και πήδημα», το οποίο έχει μείνει ως «ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα». Το προφανές νόημα είναι ότι ο καθένας έχει οποτεδήποτε την δυνατότητα να αποδείξει τις δυνατότητές του και δεν χρειάζεται η επίκληση μυθικών προγόνων, κατορθωμάτων κτλ।

Τα κρέμασε στον κόκορα। 


Οι αρχαίοι αγαπούσαν και αυτοί τα τυχερά παιχνίδια, όπως τα κότσια। ( ζάρια), αλλά και τα στοιχήματα στις κοκορομαχίες (αλεκτρυονομαχίαι). Όπως συμβαίνει και σήμερα κυρίως στην Ασία, έβαζαν δύο κοκόρια να μαλώσουν και άρχιζαν τα στοιχήματα, για τον νικητή. Έτσι, πάνω στα κοκόρια στοιχηματίζοντας, κρεμούσαν πολλές φορές ακόμα και ολόκληρες περιουσίες. Στον κόκορα κρεμούσαν τα χρήματά τους και όπως συμβαίνει συνήθως με τους παίχτες, τα έχαναν. Από τα αρχαία λοιπόν χρόνια, και από τις κοκορομαχίες, μας έμεινε και η φράση «τα κρέμασε στον κόκορα », που λέμε μέχρι και σήμερα με την ίδια σημασία.
.

Στην αρχαία Ελλάδα πριν αθλητές μπουν στο στίβο, πολλοί από τους θεατές έβαζαν μεγάλα στοιχήματα, για τον νικητή, όπως γίνεται σε πολλές περιπτώσεις και σήμερα. Πολλοί ακόμη πήγαιναν στα διάφορα μαντεία, για να μάθουν το νικητή. Οι «μάντισσες», «βουτούσαν» τότε τα νύχια τους σ ένα υγρό, από δαφνέλαιο, ύστερα τα έβαζαν κοντά στη μύτη τους κι έπεφταν σ ένα είδος καταληψίας. Τότε ακριβώς έλεγαν και το όνομα του νικητή. Από το περίεργο αυτό γεγονός έμεινε ως τα χρόνια μας η φράση: «δε μύρισα τα νύχια μου», που τη λέμε συνήθως, όταν μας ρωτούν για κάποιο γνωστό συμβάν, το οποίο εμείς δεν έχουμε μάθει.


Όταν οι Ρωμαίοι κυρίευσαν τις Συρακούσες το 212 π.Χ., μετά από τριετή αντίσταση των Ελλήνων, κάποιοι Ρωμαίοι στρατιώτες μπήκαν στο σπίτι του Αρχιμήδη, και τον βρήκαν να σχεδιάζει κύκλους στο έδαφος. Ο Αρχιμήδης τους παρακάλεσε να τον αφήσουν να τελειώσει τη λύση κάποιου σπουδαίου προβλήματος που τον απασχολούσε, εξού και οι κύκλοι στο έδαφος. Για αυτό και τους είπε το γνωστό «μη μου τους κύκλους τάραττε». Ο Ρωμαίος στρατιώτης όμως δυστυχώς και τους κύκλους του χάλασε, και τον Αρχιμήδη σκότωσε...!!!! Η φράση όμως έμεινε...

ο Αρχιμήδης, Domenico Fetti



Φράση που προέρχεται από έναν αρχαιοελληνικό μύθο. Σύμφωνα με αυτόν, σε κάποια μικρή ορεινή πόλη της αρχαίας Ελλάδας, οι κάτοικοι αποφάσισαν κάποτε να κάνουν μια θυσία στο θεό Απόλλωνα. Το νερό όμως που θεωρούσαν ιερό και το χρησιμοποιούσαν στις θυσίες , βρίσκονταν ανάμεσα σε δύσβατα φαράγγια. Έπρεπε λοιπόν για αυτή τη σημαντική θυσία να στείλουν κάποιον σε αυτή τη δύσκολη και ανηφορική διαδρομή, για να φέρει το «ιερό» νερό. Ξαφνικά, ακούστηκε μια φωνή από ένα δέντρο εκεί κοντά. Ήταν η φωνή ενός κόρακα ο οποίος προσφερόταν να αναλάβει το συγκεκριμένο εγχείρημα. Παρά την έκπληξη που ένιωσαν οι κάτοικοι ακούγοντας τη φωνή του κόρακα, αποφάσισαν να του αναθέσουν την αποστολή, μιας και με τα φτερά του θα έφτανε γρήγορα και εύκολα στην πηγή που έτρεχε το «ιερό» αυτό νερό.Έδωσαν λοιπόν, οι άνθρωποι στον κόρακα μια μικρή υδρία, αυτός την άρπαξε με τα νύχια του και πέταξε στον ουρανό με κατεύθυνση την πηγή. Ο κόρακας έφτασε γρήγορα στην πηγή. Πλάι της αντίκρισε μια συκιά γεμάτη σύκα, και λιχούδης καθώς ήταν άρχισε να δοκιμάζει μερικά σύκα. Τα σύκα όμως ήταν άγουρα, και ο κόρακας αποφάσισε να περιμένει μέχρι να ωριμάσουν, ξεχνώντας όμως την αποστολή που είχε αναλάβει για λογαριασμό των ανθρώπων. Περίμενε τελικά δύο ολόκληρες μέρες ώσπου τα σύκα ωρίμασαν. Έφαγε πολλά μέχρι που κάποια στιγμή θυμήθηκε τον πραγματικό λόγο για τον οποίο είχε έρθει στην πηγή. Άρχισε να σκέφτεται λοιπόν, πώς θα δικαιολογούσε την αργοπορία του στους κατοίκους της πόλης. Τελικά γέμισε με νερό τη μικρή υδρία, άρπαξε με το ράμφος του ένα μεγάλο φίδι το οποίο διέκρινε να κινείται κοντά στους θάμνους και πέταξε για την πόλη. Όταν ο κόρακας έφτασε στην πόλη, οι κάτοικοι θέλησαν να μάθουν το λόγο για τον οποίο άργησε να επιστρέψει με το νερό από την πηγή. Ο κόρακας αφού άφησε κάτω την υδρία και το φίδι, και ισχυρίστηκε ότι το συγκεκριμένο φίδι ρουφούσε το νερό από την πηγή, με αποτέλεσμα αυτή να αρχίσει να ξεραίνεται. Έπειτα τους είπε πως όταν το φίδι αποκοιμήθηκε, αυτός γέμισε την υδρία με το νερό και γράπωσε και το φίδι για να το παρουσιάσει στους κατοίκους.Οι άνθρωποι τον πίστεψαν και σκότωσαν το φίδι χτυπώντας το με πέτρες και ξύλα. Όμως, το φίδι αυτό ήταν του θεού Απόλλωνα, και ο θεός του φωτός οργισμένος αποφάσισε να τιμωρήσει τον κόρακα για το ψέμα του. Έτσι από εκείνη την ημέρα, κάθε φορά που ο κόρακας προσπαθούσε να πιει νερό από κάποια πηγή, αυτή στέρευε. Κράτησε πολύ καιρό το μαρτύριο αυτό της δίψας του κόρακα, μέχρι που ο Απόλλωνας τον λυπήθηκε και τον έκανε αστέρι στον ουρανό. Από τότε, όταν κάποιος διψούσε πολύ, έλεγε τη φράση « Κοράκιασα από τη δίψα ». Και αυτή η φράση έχει παραμείνει ως τις μέρες μας…

Ο κλέψας του κλέψαντος.

Αρχαία ελληνική έκφραση, (Αλωπεκίζειν προς ετέρα αλώπεκα). Παροιμία που λεγόταν για τους απατεώνες και μάλιστα σε περιπτώσεις που κάποιος εξ αυτών, επιχειρούσε να εξαπατήσει άλλον απατεώνα.

Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας.

Φράση που χρησιμοποιείται για να υποδείξει δολιότητα. Κατά την διάρκεια του Τρωικού πολέμου, O Λαοκόων ένας από τους Τρώες ιερείς του Θυμβραίου Απόλλωνα, προειδοποίησε τους συμπατριώτες του Τρώες, (μάταια) να μη δεχθούν το δώρο που πρόσφεραν οι Έλληνες -οι Δαναοί- στους Τρώες, όταν υποτίθεται ότι αποφάσισαν να τερματίσουν την πολιορκία τους. To προκείμενο δώρο ήταν, εννοείται, ο Δούρειος ίππος. Δώρο που αποδείχθηκε θανάσιμο και καταστροφικό για τους Τρώες, και την αγαπημένη τους πόλη, την Τροία.


ο Αχιλλέας περιφέρει το άψυχο κορμί του Έκτωρα


Είναι μια έκφραση που ίσως προέρχεται από την Αρχαία Ελλάδα. Οι Σπαρτιάτες το έλεγαν για να πειράξουν τον Αγησίλαο. Ο Αγησίλαος αγαπούσε πολύ τα παιδιά του και όταν ήταν μικρά έπαιζε μαζί τους, καβαλώντας σαν σε άλογο, ένα καλάμι. Κάποια μέρα όμως τον είδε ένας φίλος του σε αυτή την στάση και ο Αγησίλαος τον παρακάλεσε να μην πει τίποτα σε κανέναν. Αλλά εκείνος δεν κράτησε τον λόγο του και το είπε σε άλλους, για να διαδοθεί σιγά – σιγά σε όλους και να φθάσει στις μέρες μας, με αλλαγμένη την ερμηνεία του (το λέμε όταν θέλουμε να πούμε για κάποιον ότι πήραν τα μυαλά του αέρα).
Σε τρώει ή μύτη σου, ξύλο θα φας.

Στην αρχαία Ελλάδα πίστευαν πως ο «κνησμός», η φαγούρα, δηλαδή, του σώματος, ήταν προειδοποίηση των Θεών. Πίστευαν πως όταν ένας άνθρωπος αισθανόταν φαγούρα στα πόδια του, θα έφευγε σε ταξίδι. Όταν πάλι τον έτρωγε η αριστερή του παλάμη, θα έπαιρνε δώρα. Η πρόληψη αυτή έμεινε ως τα χρόνια μας. «Με τρωει το χέρι μου χρήματα θα πάρω», συνηθίζουμε να λέμε όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Οι αρχαίοι όμως, θεωρούσαν γρουσουζιά, όταν αισθανόταν φαγούρα στην πλάτη, στο λαιμό, στα αφτιά και στη μύτη. Κάποτε για παράδειγμα, ο βασιλιάς της Σπάρτης Άγις, ενώ έκανε πολεμικό συμβούλιο με τους αρχηγούς του, είδε ξαφνικά κάποιον από αυτούς να ξύνει αφηρημένος το αφτί του. Αμέσως σηκώθηκε πάνω και διέλυσε το συμβούλιο.- Θα έχουμε αποτυχία οπωσδήποτε. Οι θεοί προειδοποίησαν τον Αρίσταρχο. Ας αναβάλουμε για αργότερα την εκστρατεία…Οι Σπαρτιάτες πίστευαν ακόμη ότι τα παιδιά που αισθάνονταν φαγούρα στη μύτη τους, θα γινόντουσαν κακοί πολεμιστές. Έτσι, όταν έβλεπαν κανένα παιδί να ξύνει τη μύτη του, το τιμωρούσαν, για να μην την ξαναξύσει άλλη φορά. Από την πρόληψη αυτή βγήκε η φράση : «η μύτη σου σε τρώει, ξύλο θα φας».


Πράσσειν άλογα.

Όταν κάποιος σε μία συζήτηση μας λεει πράγματα με τα οποία διαφωνούμε ή μας ακούγονται παράλογα, συνηθίζουμε να λέμε: « Τί είναι αυτά που μου λες; Αυτά είναι αηδίες και πράσσειν άλογα»…Το «πράσσειν άλογα» λοιπόν, δεν είναι πράσινα άλογα όπως πιστεύει πολύς κόσμος, αλλά αρχαία ελληνική έκφραση…Προέρχεται εκ του ενεργητικού απαρέμφατου του ρήματος «πράττω» ή/και «πράσσω» (τα δύο τ, αντικαθίστανται στα αρχαία και από δύο σ), που είναι το «πράττειν» ή/και «πράσσειν» και του «άλογο» που είναι ουσιαστικά το ουσιαστικό «λόγος» που σημαίνει λογική (σε μία από τις έννοιες του) με το α στερητικό μπροστά. Α-λογο το παράλογο, δηλαδή ,Πράσσειν άλογα, το να κάνει κανείς παράλογα πράγματα…


Σ’ έναν από τους μύθους του Αισώπου διαβάζουμε, πως ένας άσωτος και σπάταλος νέος, αφού έφαγε όλη του την περιουσία, δεν του είχε απομείνει παρά ο καινούριος του χονδρός εξωτερικός μανδύας. Κάποια μέρα, λοιπόν, που τυχαία είδε ένα χελιδόνι να πετάει έξω από το παράθυρό του, φαντάστηκε πως ο χειμώνας είχε περάσει και πως ήρθε πια η άνοιξη. Πούλησε τότε και το μανδύα σαν αχρείαστο. Αλλά το χειμωνιάτικο κρύο είχε άλλη γνώμη και ξαναγύρισε την άλλη μέρα πιο τσουχτερό. Οι αρχαίοι χρησιμοποιούσαν τη φράση αυτή με τα λόγια: « μία χελιδών έαρ ου ποιεί». Κατά τον Αριστοτέλη: «Το γάρ έαρ ούτε μία χελιδών ποιεί ούτε μία ημέρα». Επίσης, συγγενική είναι η φράση: «Μ’ ένα χελιδόνι, καλοκαίρι δεν κάνει, ούτε μια μέλισσα μέλι» και «μ’ ένα λουλούδι καλοκαίρι δε γίνεται».Κροκοδείλια δάκρυα.
Ο κροκόδειλος όταν θέλει να ξεγελάσει το θύμα του, κρύβεται και βγάζει κάτι παράξενους ήχους, που μοιάζουν καταπληκτικά με κλάμα μωρού παιδιού. Έτσι, αυτοί που τον ακούν, νομίζουν ότι πρόκειται για κάποιο παιδάκι και τρέχουν να το βοηθήσουν... Ο κροκόδειλος τότε επιτίθεται ξαφνικά και σκοτώνει το θύμα του. Στην αρχαία Ελλάδα ο κροκόδειλος ήταν άγνωστος, οι Έλληνες όμως έμαθαν για αυτόν από τους Φοίνικες εμπόρους, που τους γέμιζε με τρόμο και θαυμασμό για την δύναμη και την πανουργία του κροκόδειλου . Έτσι λοιπόν, παρόλο που στην Ελλάδα δεν υπήρχαν κροκόδειλοι, τα «κροκοδείλια δάκρυα», που λέμε σήμερα γι' αυτούς που ψευτόκλαινε, είναι φράση καθαρά αρχαία ελληνική.

Άρες μάρες κουκουνάρες.

Η Έκφραση προέρχεται από αρχαίες Ελληνικές κατάρες. Στον ενικό η λέξη είναι Κατάρα Κατ-άρα Με την πάροδο των χρόνων για λόγους καθαρά εύηχους και μόνο προσετέθη και το «Μ». Δηλαδή: Κατ-άρα-μάρα. Και έτσι στη νεότερη ελληνική έγινε -αρα-μάρα, άρες μάρες, έβαλαν και την «κούφια» ομοιοκατάληκτη λέξη κουκουνάρες (κούφια δεν είναι τα κουκουνάρια;)και δημιουργήθηκε αυτή η καινούρια φράση! την λέμε όταν θέλουμε να δηλώσουμε πως ακούσαμε κάτι χωρίς νόημα και χωρίς ουσία!

Ο `Υλας και οι Νύμφες John William Waterhouse

Αναγκαίο κακό.

Τη φράση αυτή τη βρίσκουμε για πρώτη φορά σ' ένα στίχο του Μένανδρου (342-291 π.Χ.),που μιλάει για το γάμο. Ο ποιητής γράφει ότι ο γάμος «...εάν τις την Αλήθειαν σκοπή, κακόν μεν εστίν, άλλ' αναγκαίον κακόν». Δηλαδή: Εάν θέλουμε να το εξετάσουμε στο φως της αλήθειας, ο γάμος είναι μεν ένα κακό, αλλά «αναγκαίον κακόν». Σ' ένα άλλο απόσπασμα του Μένανδρου διαβάζουμε -ίσως για παρηγοριά για τα παραπάνω- την εξής περικοπή: «Πάντων ιατρός των αναγκαίων κακών χρόνος εστίν». Επίσης: «αθάνατον εστί κακόν αναγκαίον γυνή». Δηλαδή, η γυναίκα είναι το αιώνιο αναγκαίο κακό

Κατά φωνή κι ο γάιδαρος।

Στην αρχαιότητα , όταν ένας γάιδαρος φώναζε πριν αρχίσει μια μάχη, νόμιζαν ότι οι θεοί τους προειδοποιούσαν για τη νίκη. Κάποτε ο Φωκίωνας ετοιμαζόταν να επιτεθεί στους Μακεδόνες του Φιλίππου, αλλά δεν ήταν και τόσο βέβαιος για το αποτέλεσμα, επειδή οι στρατιώτες του ήταν λίγοι. Τότε αποφάσισε ν' αναβάλει για μερικές μέρες την επίθεση, ώσπου να του στείλουν τις επικουρίες, που του είχαν υποσχεθεί οι Αθηναίοι. Πάνω, όμως, που ήταν έτοιμος να διατάξει υποχώρηση, άκουσε ξαφνικά τη φωνή ενός γαϊδάρου από το στρατόπεδο του. - Κατά φωνή κι ο γάιδαρος! έκανε ενθουσιασμένος ο Φωκίωνας. Και διέταξε ν' αρχίσει η επίθεση, με την οποία νίκησε τους Μακεδόνες. Από τότε ο λόγος έμεινε, και τον λέμε συχνά, όταν βλέπουμε ξαφνικά κάποιο φίλο μας, που δεν τον περιμέναμε.

Δεν ιδρώνει τ’ αυτί του.

Την φράση αυτή την χρωστάμε στον πατέρα της Ιατρικής τον Ασκληπιό. Όταν κάποια νεαρή τον ρώτησε, με ποιον τρόπο θα μπορούσε να κάνει τον νεαρό που της άρεσε να την αγαπήσει, αυτός απάντησε : «Να τον κλείσεις σ' ένα πολύ ζεστό δωμάτιο, την συμβούλευσε, και αν ιδρώσουν τ αφτιά του, θα σ αγαπήσει. Αν δεν ιδρώσουν, μην παιδεύεσαι άδικα». Από την περίεργη αυτή συμβουλή του Ασκληπιού, έμεινε ως τα χρόνια μας η φράση «δεν ιδρώνει τ’ αυτί του», που τη λέμε συνήθως, για τους αναίσθητους και αδιάφορους.

Δίνω τόπο στην οργή.

Δώσε τόπο της οργής», φράση που την βρίσκουμε στην «Αντιγόνη» του Σοφοκλή (718): «είκε θυμώ και μετάστασιν δίδου». Αυτά τα λόγια λεει ο Αίμωνας στον πατέρα του τον Κρέοντα , που επιμένει να τιμωρήσει την Αντιγόνη, γιατί δεν υπάκουσε στη διαταγή του και έθαψε τον αδελφό της Πολυνείκη. «Είκε» σημαίνει υποχώρησε, «θυμώ και» αντί «και θυμώ μετάοτασιν δίδου» , δηλαδή, και άλλαξε γνώμη, δηλαδή, δώσε τόπο στην οργή. Στις «Ευμενίδες» του Αισχύλου (847) λεει η θεά Αθηνά στο Χορό (των Ευμενίδων): «οργάς ξυνοίσω σοι γεραιτέρα γαρ ει». Η λ έξη οργή έχει και τη σημασία: διάθεσης, των αισθημάτων, όπως κι εδώ «θα δώσω τόπο στην οργή», θα υποχωρήσω και θα ανεχθώ τις διαθέσεις σου (ξυνοίσω που σημαίνει συνοίσω , μέλλων του συμφέρω, εδώ ανέχομαι, συγχωρώ, υπομένω), γιατί είσαι γεροντότερη (Ευριπ. Ελ. 80, Απόσπ. 31) «οργή είκειν» κ.ά.

Κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Όταν ο Σωκράτης, σε περασμένη πια ηλικία αποφάσισε να μάθει κιθάρα, τον πείραξαν οι φίλοι του, λέγοντας του: «Γέρων ών κίθαριν μανθάνεις;...». Κι ο Σωκράτης τότε απάντησε: «Κάλλιον οψιμαθής ή αμαθής (παραμένειν)».

ο θάνατος του Σωκράτη, Jacques-Louis David
Του πήρε τον αέρα..

Η έκφραση αυτή έχει παραμείνει από την αρχαία Ελλάδα και συγκεκριμένα από τις ναυμαχίες που έδιναν οι αρχαίοι Έλληνες. Οποίος μπορούσε να εκμεταλλευτεί καλύτερα τον αέρα μπορούσε να κινηθεί πιο γρήγορα άρα και να νικήσει. Έτσι οποίος έπαιρνε τον αέρα ήταν και ο νικητής.

Αέρα!

Στην αρχαία Ελλάδα, όταν άρχιζε κάποια μάχη, οι πολεμιστές έπεφταν πάνω στον αντίπαλό τους, φωνάζοντας «αλαλά», λέξη που δεν είχε κανένα νόημα, αλλά ήταν απλώς πολεμική κραυγή. Απ’ αυτό, ωστόσο, βγήκε η λέξη «αλαλάζω» και η αρχαία φράση «ήλόλαζον την νίκην». Ο αλαλαγμός χρησιμοποιήθηκε και στους νεότερους πολέμους, τόσο για εμψύχωση των πολεμιστών, ιδίως στις εφόδους, όσο και σαν επωδός της νίκης, αφού αντικαταστάθηκε η λέξη «Αλαλά» με τη λέξη «Aέρα». Αλλά ποιο ήταν πάλι το γεγονός εκείνο που έκανε τη λέξη «Αέρα» να επικρατήσει σαν πολεμική κραυγή;Κατά την πολιορκία των Ιωαννίνων (1912-13), οι οβίδες του εχθρού, που χτυπούσαν εναντίον των οχυρωματικών θέσεων του στρατού μας, δεν έφερναν σχεδόν κανένα αποτέλεσμα, εκτός από το δυνατό αέρα, που δημιουργούσαν ολόγυρα οι εκρήξεις. Σε κάθε τέτοια, λοιπόν, αποτυχημένη βολή, οι Έλληνες στρατιώτες -προπαντός όμως οι θρυλικοί Τσολιάδες- φώναζαν όλοι μαζί «Αέρα!», θέλοντας με τον τρόπο αυτό να εκδηλώσουν τη χαρά τους για την εχθρική αποτυχία (ειπώθηκε για πρώτη φορά από εύζωνα του 1/38 Συντάγματος Ευζώνων). Η λέξη, όμως, «Αέρα» έγινε ένα πραγματικό σύμβολο κατά τον πόλεμο της 28ης Οκτωβρίου 1940.

Τα τσούξαμε.

Στην αρχαιότητα, υπήρχαν πολλές γυναίκες, που έπιναν πολύ κρασί, ανακατεύοντας το ποτό τους με μια ειδική σκόνη, που έκανε το κρασί να γίνεται πιο πικάντικο. Απ' αυτό βγήκε και η φράση «τα τσούξαμε».
οι γυναίκες της Άμφισσας, Lawrence Alma-Tadema

Ες αύριον τα σπουδαία.

Αυτή η παροιμιακή φράση είναι του Πλουτάρχου, από το βίο του Πλουτάρχου που αναφέρεται στον Πελοπίδα. Ανήκει στον Θηβαίο στρατηγό Αρχία (4ος αι. π.Χ.), φίλο των Σπαρτιατών, όταν σε ένα συμπόσιο κάποιος του πήγε ένα γράμμα, που περιείχε την πληροφορία ότι κινδύνευε από τους δημοκρατικούς και τον Πελοπίδα που είχε επιστρέψει στη Θήβα από την Αθήνα κρυφά. Βρισκόμαστε στο 379 π.Χ. Ο Αρχίας, πάνω στο γλέντι και μέσα στη χαρά του, πάνω στη μέθη της δύναμής του και της εξουσίας, αμέλησε να το ανοίξει. Αντί να ανοίξει την επιστολή και να τη διαβάσει, την έβαλε στην άκρη λέγοντας «εις αύριον τα σπουδαία», δηλαδή αύριο 8α διαβάσω τα σημαντικά πράγματα που περιέχει αυτή η επιστολή. Αυτό ήταν και το λάθος του. Σε λίγο δολοφονήθηκε και αυτός και οι φίλοι του.

Από μηχανής θεός.

Με την φράση «από μηχανής θεός» χαρακτηρίζουμε ένα πρόσωπο ή ένα γεγονός, που με την απροσδόκητη εμφάνισή του, δίνει μια λύση ή μια νέα εξέλιξη σε περίπτωση αμηχανίας ή διλήμματος. Η καταγωγή της έκφρασης αυτής, ανάγεται στην αρχαία ελληνική δραματική ποίηση και ειδικότερα στην τραγωδία. Συγκεκριμένα, σε αρκετές περιπτώσεις ο τραγικός ποιητής οδηγούσε σταδιακά την εξέλιξη του μύθου σ’ ένα σημείο αδιεξόδου, με αποτέλεσμα η εξεύρεση μιας λύσης να είναι πολύ δύσκολη, αν όχι αδύνατη. Τότε, προκειμένου το θεατρικό έργο να φτάσει σε ένα τέλος, συνέβαινε το εξής: εισαγόταν στο μύθο ένα θεϊκό πρόσωπο, που με την παρέμβασή του έδινε μια λύση στο αδιέξοδο και το έργο μπορούσε πλέον να ολοκληρωθεί ομαλά. Η έκφραση «ο από μηχανής θεός» καθιερώθηκε, επειδή αυτό το θεϊκό πρόσωπο εμφανιζόταν στη σκηνή του θεάτρου με τη βοήθεια της «μηχανής», δηλαδή ενός ξύλινου γερανού, ώστε να φαίνεται ότι έρχεται από ψηλά, ή καμιά φορά από καταπακτή, εάν επρόκειτο για θεό του Άδη . Ουσιαστικά, δηλαδή, πρόκειται για μια περίπτωση επιφάνειας (θεϊκής δηλαδή εμφάνισης στους θνητούς), που συνέβαινε στο τέλος μιας τραγωδίας, διευκολύνοντας τον τραγικό ποιητή να δώσει μια φυσική λύση στο μύθο του έργου του.

Τα σπάσαμε.

Οι αρχαίοι Κρήτες την παραμονή του γάμου τους, συγκέντρωναν σε ένα μεγάλο δωμάτιο διάφορα πήλινα βάζα κι ενώ τραγουδούσαν και χόρευαν, τα έσπαζαν ένα ένα. Η συνήθεια αυτή με τον καιρό, γενικεύτηκε σε όλη την Ελλάδα. Από αυτή την συνήθεια βγήκε η φράση «τα σπάσαμε» που τη λέμε μετά από κάθε διασκέδαση.

Τρωει τα νύχια του για καυγά.

Ένα από τα αγαπημένα θεάματα των Ρωμαίων και αργότερα των Βυζαντινών, ήταν η ελεύθερη πάλη. Οι περισσότεροι από τους παλαιστές, ήταν σκλάβοι, που έβγαιναν από το στίβο με την ελπίδα να νικήσουν και να απελευθερωθούν. Στην ελεύθερη αυτή πάλη επιτρέπονταν τα πάντα γροθιές, κλωτσιές, κουτουλιές, ακόμη και το πνίξιμο.Το μόνο που απαγορευόταν αυστηρά ήταν οι γρατσουνιές. Ο παλαιστής έπρεπε να νικήσει τον αντίπαλό του, χωρίς να του προξενήσει την παραμικρή αμυχή με τα νύχια, κάτι που δεν ήταν εύκολο, καθώς τα νύχια των σκλάβων, ήταν μεγάλα και σκληρά από τις βαριές δουλειές που έκαναν.Γι’ αυτό λίγο προτού βγουν στο στίβο, άρχιζαν να τα κόβουν, όπως μπορούσαν, με τα δόντια τους. Από το γεγονός αυτό βγήκε κι η φράση «τρωει τα νύχια του για καβγά».



.
Οι μονομάχοι, Gerome Jean Leon

Από τον πρώτο αιώνα η επικοινωνία των Ρωμαίων με τον ασιατικό κόσμο, είχε σαν αποτέλεσμα την εισαγωγή πληθώρας γελοίων και εξευτελιστικών δεισιδαιμονιών, που κατέκλυσαν όλες τις επαρχίες της Ιταλίας. Εκείνοι που φοβόντουσαν το μάτιασμα, κατάφευγαν στις μάγισσες, για να τους ξορκίσουν μ' ένα πολύ περίεργο τρόπο: Οι μάγισσες αυτές είχαν μερικούς γυμνασμένους ψύλλους, που πηδούσαν γύρω από ένα πιάτο με νερό. Αν ο ψύλλος έπεφτε μέσα και πνιγόταν, τότε αυτός που τον μάτιασε ήταν εχθρός. Αν συνέβαινε το αντίθετο -αν δεν πνιγόταν δηλαδή-τότε το μάτιασμα ήταν από φίλο, πράγμα που θα περνούσε γρήγορα. Κάποτε μια μάγισσα υπέδειξε σ' έναν πελάτη της ένα τέτοιο εχθρό με τ' όνομα του. Εκείνος πήγε, τον βρήκε και τον σκότωσε. Έτσι άρχισε μια φοβερή «βεντέτα» ανάμεσα σε δύο οικογένειες, που κράτησε πολλά χρόνια. Ωστόσο, από το δραματικό αυτό επεισόδιο, που το προξένησε μια ανόητη πρόληψη, βγήκε και έμεινε παροιμιακή η φράση: «Για ψύλλου πήδημα».


Με τη φράση αυτή εννοούμε ότι κάποιον τον διώχνουμε, τον απολύουμε από τη δουλειά του για διάφορους λόγους. Αυτή η έκφραση ξεκίνησε από ένα παλιό έθιμο, που είχε την πρώτη εφαρμογή του στη Βαβυλωνία. Όταν ο βασιλιάς ήθελε να αντικαταστήσει έναν άρχοντα, είτε γιατί ήταν ανεπαρκής, είτε γιατί με κάποια σφάλματά του είχε πέσει στη δυσμένειά του, του έστελνε ένα ζευγάρι από παλιά παπούτσια με γραμμένο από κάτω το όνομα αυτού που το λάβαινε. Το έθιμο αυτό το πήραν από τους Βαβυλώνιους και οι Βυζαντινοί και το διατήρησαν ως τα τελευταία χρόνια της αυτοκρατορίας. Σχέση έχει και η άλλη φράση που λέμε: «σε γράφω στα παλιά μου τα παπούτσια». Δηλαδή δεν σε υπολογίζω, δε σου δίνω αξία, σημασία, σε αγνοώ.

Πέμπτη, 3 Μαΐου 2012

Ο Παναγής Δρακουλόγκωνας στο InKefalonia

Ψήφο στην Χρυσή Αυγή


Το σάπιο καθεστώς της χρηματοπιστωτικής και κλεπτοκρατικής τηλεδημοκρατίας και τα κομματικά παράγωγά του, κατατάσσουν κατά την συμβατική διαχείριση του πολιτικού τόξου την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ στην άκρα δεξιά του πολιτικού φάσματος. Η γραμμική θέαση του πολιτικού φάσματος είναι μια απλοϊκή όσο και στρεβλωτική θεώρηση του πολιτικού γίγνεσθαι, νεωτερικής κοπής, ανάλογης της γραμμικής θεώρησης του ιστορικού γίγνεσθαι, η οποία οδηγεί στην υιοθέτηση μιας ρηχής και κοντόθωρης αναλυτικής ερμηνευτικής του θεάτρου των πολιτικών γεγονότων. Αυτός είναι και ο λόγος που το πολιτικό σύστημα αδυνατεί σήμερα να ερμηνεύσει τις βαθύτερες λαϊκές διεργασίες που οδήγησαν στην εκρηκτική άνοδο της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ.
Το εργαλείο πολιτικής ανάλυσης που διαθέτει, τόσο στην αστική-φιλελεύθερη, όσο και στην μαρξιστική του εκδοχή είναι χονδροειδές, παρωχημένο και ως εκ τούτου ακατάλληλο για να ιχνηλατήσει τις λεπτοφυείς διεργασίες που διαπερνούν και ανασυνθέτουν με νέους όρους το κοινωνικό σώμα. Εν όσω η Αριστερά και η Δεξιά φαντάζουν παρωχημένες, αδυνατώντας να ερμηνεύσουν τα γεγονότα, η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ τριάντα χρόνια τώρα μελετά, σμιλεύει και οξύνει το όργανο οντολογικής, ιστορικής και πολιτικής ανάλυσης που διαθέτει. Και ερμηνεύοντας αυθεντικά το πολιτικό σκηνικό, σήμερα μπορεί πειστικά να απευθυνθεί σε ολόκληρο το γραμμικό πολιτικό φάσμα, του οποίου δεν αποτελεί σημείο ή περιοχή και να το ρυμουλκήσει συλλήβδην στην δική της θεώρηση της ιστορίας. Έτσι, με ασφάλεια μπορεί να προδικάσει εκείνο που όλοι οι άλλοι δεν τολμούν καν να υποθέσουν: Σε πέντε χρόνια (αριθμός 5) η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ θα έχει εξαφανίσει από τον πολιτικό χάρτη τις δυο πολιτικές δυνάμεις που σήμερα φαντάζουν κραταιές, το σταλινικό ΚΚΕ και τον νεοκομμουνιστικό ΣΥΡΡΙΖΑ μαζί με τα αναρχοκαθεστωτικά και ακροαριστερά θραύσματά τους. Θα τα εξαφανίσει όχι με “αντιδημοκρατικές” διαδικασίες, αλλά με την εξάλειψη των ιστορικοκοινωνικών συνθηκών που τα εκτρέφουν και αποτελούν λόγο και αιτία της ύπαρξης τους, αφαιρώντας τους τα κοινωνικά ερείσματα με την φιλολαϊκή της πολιτική.
Και τότε, εκ των κομμουνιστών θα μείνουν μόνον οι αμετανόητοι, απομονωμένοι από το λαϊκό σώμα, εγκιβωτισμένοι στην μονή Περισσού, όπου εν μέσω ιδεοληπτικής παράκρουσης θα περιφέρουν το άσαρκο σαρκίο τους προσευχόμενοι στα σκύβαλα του Μαρξ, του Έγκελς και του Λένιν υπό την θαλπερή σκέπη του πατερούλη Στάλιν.
Στην γή που γέννησε την οντολογία και την φιλοσοφία, τον Ηράκλειτο και τον Πλάτωνα, η κομμουνιστική σκουριά δεν μπορεί παρά να είναι απόβλητη.
Άκου λοιπόν αριστερέ κι εσύ κομμουνιστή.
Η αριστερά και η δεξιά δεν υπάρχουν, είναι ιδεολογικές ψευδαισθήσεις, διχαστικές του λαϊκού σώματος. Υπάρχει μόνον η πατρίδα και το πολιτικό της υποκείμενο, ο λαός. Η αποδοχή του όρου αριστερός ή δεξιός, είναι άστοχη κι αστόχαστη, διότι αποτελεί μονόπλευρη θέαση του πολιτικού τοπίου. Ο μονόφθαλμος δεν υπερηφανεύεται γι’ αυτό, διότι έχει επίγνωση της απωλείας και επιχειρεί να την αναπληρώσει. Ο αριστερός κομπάζει και κοάζει, διότι έχει άγνοια της αγνοίας του, πράγμα που συνιστά πολιτική αναπηρία.
Εσύ αριστερέ κι εσύ κομμουνιστή, για την πατρίδα και την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είσαστε πρώτα Έλληνες πολίτες και πατριώτες με όλα τα καθήκοντα και τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτήν την ιδιότητα. Για την παράταξή σας, δεν είσαστε τίποτε από τα δύο, παρά απρόσωπο εργαλείο της ταξικής πάλης. Είστε εργάτες και εργαζόμενοι, ποτέ Έλληνες πολίτες. Το κόμμα, σας θέλει εξαθλιωμένους προλετάριους, γι’ αυτό σας ταυτίζει πολιτικά και σας εξομοιώνει κοινωνικά με τους λαθρομετανάστες εισβολείς, ώστε να δικαιώσει τον “ιστορικό σας ρόλο” στην ταξική πάλη, που αποτελεί την ιδεολογική του παράκρουση. Για την αριστερά και τον κομμουνισμό, εσύ και ο λαθρομετανάστης είστε ίδιοι, γιατί είστε και οι δύο εργάτες ή άνεργοι. Για την πατρίδα και την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ είστε απολύτως διαφορετικοί, διότι εσύ είσαι Έλληνας πολίτης κι αυτός λαθρομετανάστης εισβολέας!
Το πρόβλημά σου αριστερέ κι εσένα πατριώτη κομμουνιστή, είναι η εκμετάλλευση, που επιβάλλει η κλεπτοκρατική άρχουσα τάξη, που είναι δημοκρατική αλλά αντιπατριωτική. Η δημοκρατία είναι η θεσμική θωράκιση και ο πολιτικός μανδύας της μετάγγισης του πλούτου που εσύ δημιουργείς και παράγεις, σε εκείνους που τον απομυζούν και τον λυμαίνονται. Η κλεπτοκρατική άρχουσα τάξη δεν αναγνωρίζει τον εργάτη ή εργαζόμενο Έλληνα πολίτη ως ισότιμο με τον ιδιοκτήτη (αφεντικό) Έλληνα πολίτη. Την αναγνώριση αυτής της ισοτιμίας, τον σεβασμό και την αξιοπρέπεια, την επιβάλλει στα αφεντικά και τους εκμεταλλευτές ο πατριωτισμός της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Ο πατριωτισμός ενώνει. Η ταξική πάλη και το κόμμα διχάζουν το λαϊκό σώμα και δεν καλλιεργούν το ενωτικό πατριωτικό και λαϊκό φρόνημα.
Η εξάλειψη των κοινωνικών αντιθέσεων είναι αποτέλεσμα της εξάλειψης των οικονομικών αντιθέσεων. Γι’ αυτό η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ εγγυάται το ελάχιστο Ισόβιο Εισόδημα Διαβίωσης για κάθε Έλληνα πολίτη, ανεξάρτητα από την αμοιβή της εργασίας, επικαιροποιημένο σε 1.000 ευρώ ανά μήνα για τον ενήλικα και 500 ευρώ ανά μήνα για τον ανήλικο. Για την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ κάθε τετραμελής ελληνική οικογένεια με δύο παιδιά πρέπει και μπορεί σήμερα να έχει 3.000 ευρώ μηνιαίο εισόδημα. Και κάθε ζευγάρι συνταξιούχων πρέπει και μπορεί σήμερα να έχει 2.000 ευρώ σύνταξη. Λεφτά υπάρχουν στις τσέπες των κλεπτοκρατών !
Αν η πατρίδα εξασφαλίζει στον λαό αυτό το επίπεδο διαβίωσης και εξαλείφει την κοινωνική αδικία και εκμετάλλευση, για ποιό άλλο λόγο αριστερέ κι εσύ κομμουνιστή χρειάζεται να είσαι αριστερός ή κομμουνιστής; Δεν αίρεται η ιστορική αδικία, την οποία έχει αναγάγει σε ιδεολογία ο κομμουνισμός για να τρέφει τους κηφήνες των κομματικών του παραμάγαζων, που αποτελούν την αριστερή όχθη της άρχουσας τάξης του διαίρει και βασίλευε; Άρα γιατί να συνεχίσεις να είσαι αριστερός ή κομμουνιστής και όχι απλά Έλληνας πατριώτης;
Μήπως σε ενδιαφέρει η ”κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής” και “η εξάλειψη της ατομικής ιδιοκτησίας”; Μα αυτά ακριβώς αποτελούν την ιδεοληπτική παράκρουση των κομματικών καθοδηγητών σου και συνιστούν το άλλοθι της εκμετάλλευσης σου, χάριν της βασιλείας των άεργων κομματικών και συνδικαλιστικών κομμουνιστικών κηφήνων. Το αποτέλεσμα αυτής της ιδεοληπτικής παράκρουσης το γνωρίζουμε πολύ καλά: Είναι ο σοσιαλισμός, το μοντέλο της Σοβιετικής Ένωσης, που σήμερα, που μας την ξαναπροτείνει το κόμμα σου, είναι ήδη είναι μια μούμια που έχει σαπίσει.
Αν ο πατριωτισμός εξασφαλίζει την πολιτική σου αξιοπρέπεια ως Έλληνα πολίτη, την εξάλειψη της κοινωνικής και οικονομικής αδικίας, την εξάλειψη της εκμετάλλευσης από τα αφεντικά, γιατί σε ενοχλεί ως εργάτη και εργαζόμενο η άσκηση της επιχειρηματικότητας από όποιον άλλο ισότιμο Έλληνα πολίτη επιθυμεί να την ασκήσει; Η επιχειρηματικότητα είναι μια υγιής οικονομική δραστηριότητα, εξόχως επωφελής για την πατρίδα, αρκεί να ασκείται υπέρ της πατρίδος και του λαού και όχι υπέρ της κλεπτοκρατικής άρχουσας τάξης. Αν με ένα διάφανο σύστημα ελέγχου αποκλειστεί η κερδοσκοπία και με ένα ενιαίο φορολογικό και επενδυτικό συντελεστή 50%, όπως εισηγείται η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, αφ’ ενός ενισχυθεί η επιχειρηματικότητα και αφ’ ετέρου επιστρέφει στο λαϊκό σώμα το ήμισυ των καθαρών κερδών κάθε επιχείρησης, αυτή δεν είναι μια γνήσια και υγιής οικονομική δραστηριότητα προς όφελος της πατρίδας και του λαού; Αν επιπλέον επιχειρείται υγιής συνεταιριστικός ανταγωνισμός των ιδιωτικών μονάδων, όπου αυτό είναι εφικτό, δεν έχουμε ένα δυναμικό και υγιές οικονομικό περιβάλλον με παράλληλη ανάπτυξη του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα; Σημασία δεν έχει εδώ και ένα αιώνα “ποιος κατέχει τα μέσα παραγωγής”, αλλά ποιος ελέγχει αυτόν που κατέχει τα μέσα παραγωγής. Ποιος σχεδιάζει και ορίζει τους κανόνες του οικονομικού παιγνίου, που ενθαρρύνει την επιχειρηματικότητα, αλλά απαγορεύει και τιμωρεί σκληρά την εκμετάλλευση.
Τέλος στον χρηματοπιστωτικό καπιταλισμό της μετανεωτερικής εποχής, αριστερέ κι εσύ κομμουνιστή, σημασία έχει “η κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής” ή η κατάργηση της δουλείας του τόκου, δηλαδή της τοκογλυφίας και του τζόγου της άϋλης πίστης των χρηματιστηρίων και των παραγώγων, που καταστρέφουν τις οικονομίες των λαών της οικουμένης, αλλά και της μεγάλης οικογένειας των ευρωπαϊκών πατρίδων; Αυτός είναι ο στόχος του πατριωτισμού της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. Η κατάργηση της δουλείας του τόκου και των χρηματιστηρίων. Και αυτός ο πατριωτισμός θα αντικαταστήσει το καπιταλιστικό σύστημα της οικονομίας, που έχει συνολικά και όχι μόνο στην πατρίδα μας χρεοκοπήσει.
Αν όλα αυτά γίνονται πράξη με την ανατολή της ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ στο πολιτικό σκηνικό, γιατί αριστερέ κι εσύ κομμουνιστή να ψηφίσεις Αριστερά ή ΚΚΕ;
Να γιατί σε πέντε (αριθμός 5) χρόνια η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ θα έχει εξαφανίσει το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ από τον πολιτικό χάρτη.

ΑΡΙΣΤΕΡΕ ΚΑΙ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΗ, ΨΗΦΟ ΣΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ !


Ο Γιώργος Φακίτσας κάνει τις αναλύσεις του για τα τρέχοντα πολιτικά θέματα της χώρας μας στο...

Επισκεφτείτε το.!

Οι φίλοι μας. Επισκεφτείτε τους.!!

lavalife contatore visite website counter
Besucherzahler russian girls
website counter

  © Blogger template 'Morning Drink' by Ourblogtemplates.com 2008

  © Modified by Pentaedron 2009

Back to TOP